Ովքե՞ր են Արցախի մարդիկ։ Ինչո՞ւ են նրանք ձեր օգնության կարիքը զգում

Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան մասում գտնվող Արցախը Մեծ Հայքի հյուսիս-արևելյան պատմական նահանգներից մեկն է։ Այս երկրում կա մոտ 4000 մշակութային հուշարձան՝ 370 հայկական եկեղեցի, 119 ամրոց, անհամար վանքեր, մատուռներ, տապանաքարեր և խաչքարեր։ Այստեղ է գտնվում հնագույն Տիգրանակերտ քաղաքը, որը հիմնադրել է Հայոց Տիգրան Մեծ արքան (Ք. ա. 95–55)։ Արցախը հայկական քաղաքակրթության և ազգային ինքնության վկայությունն է։ Իր երկար պատմության ընթացքում այն հիմնականում բնակեցված է եղել հայերով, որոնք տեսել են բազմաթիվ կայսրությունների վերելքն ու անկումը և կրել արյունալի պատերազմներ ու կոտորածներ։ Այնուամենայնիվ, Արցախի ժողովրդի աննկուն ոգին մնում է անկոտրում՝ հյուրընկալ, ջերմասիրտ և տոկուն։

20-րդ դարում ԽՍՀՄ կազմավորման ժամանակ պատմական Արցախի միայն մի փոքր մասը ներառվեց Ադրբեջանական ԽՍՀ կազմում՝ որպես Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզ։

Խորհրդային Միության փլուզումից հետո՝ 1990-ականների սկզբին, տեղի ունեցավ առաջին պատերազմը, որի արդյունքում Արցախը փաստացի անկախություն ձեռք բերեց։ Հետո եկավ երկրորդ պատերազմը՝ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմը, որն այս չճանաչված պետությանը ավերիչ տարածքային և մարդկային կորուստներ բերեց։ Բայց ամենավատը դեռ առջևում էր։

2022 թվականի դեկտեմբերին փակվեց Լաչինի միջանցքը՝ Արցախի «կյանքի ճանապարհը», միակ ուղին, որը նրան կապում էր Հայաստանի և աշխարհի հետ։ Իննամսյա շրջափակումը հումանիտար ճգնաժամ առաջացրեց․ դադարեց սննդի, դեղորայքի և հումանիտար օգնության մատակարարումը, իսկ գազի և էլեկտրաէներգիայի մատակարարումն ամիսներով խափանվում էր։ Չնայած այս պայմաններին՝ Արցախի ժողովրդի կամքը՝ ապրելու և արարելու իր հայրենիքում, մնաց անկոտրում։

2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանը սկսեց նոր հարձակում՝ ստիպելով ավելի քան 100 000 հայերի լքել իրենց հայրենիքը՝ թողնելով իրենց տներն ու գրեթե ողջ ունեցվածքը։ Նրանք կորցրին ամեն ինչ՝ տները, ֆինանսական միջոցները և անձնական իրերը։

Նրանք ապաստան գտան Հայաստանում, սակայն, չնայած հայրենակիցների մեծ ջանքերին և պետական ծրագրերին, նրանց հոգեբանական, ֆինանսական և բժշկական կարիքները դեռևս չեն բավարարվում։ Հիմնական խնդիրը, որի հետ նրանք բախվում են, մշտական բնակարանի բացակայությունն է։ Թե՛ մեծահասակները, թե՛ երեխաները ապագային նայում են անհուսությամբ, իսկ նրանց կյանքը ստվերում է տուն գտնելու հիմնական խնդիրը։

Այս մարդիկ արժանի են հնարավորության՝ վերակառուցելու իրենց կյանքն ու երազանքները։ Մեր բարեգործական ծրագրի նպատակն է Արցախից տեղահանված ընտանիքներին Հայաստանում մշտական տուն տալ՝ խաղաղության և ավելի պայծառ վաղվա հանդեպ վստահության հիմք։

Նույնիսկ փոքր նվիրատվությունը կարող է նրանց մոտեցնել ապահով և անվտանգ ապագային։